“خوجه حکم” متنی است که در سال 1957 زمانی که فیلمهای سینمایی رنگی تازه ابداع شده بودند، به دلیل کمبود بودجه در نسخه سیاه و سفید روی پرده سینما رفت و به همین دلیل شکست تجاری خورد، اما هنوز پس از شصت و پنج سال چنان قدرتی در پردازش درام دارد که مخاطب را تا لحظه پایان بندی روی صندلی اش میخکوب نگه میدارد و این همان چالشی است که بهزاد سیفی و گروه همراهش به خوبی از عهده آن برآمده اند.
در واقع رفتن به سراغ متن هایی همچون « 12 مرد خشمگین» اثر رجینالد رز که نسخه سینمایی اش به عنوان یکی از موفق ترین فیلمهای تاریخ سینما شناخته شده و بسیار دیده شده است و نمایشنامه اش ده ها یا شاید صدها بار در تمام جهان روی صحنه اجرا رفته است، نیاز به تولید محتوایی جدید بر پیکرهای با استخوان بندی قوی دارد که مخاطب آشنا به ماجرای آن را با رضایت از سالن نمایش خارج کند؛ حال به نظر میرسد در اجرای تازهای که به سال 1400 خورشیدی در اصفهان بر روی صحنه رفته است، کارگردان از مسیر فضا سازی و شخصیت پردازی به تولید محتوایی جدید دست یافته است.
