فرانک کلانتری | فیلم «کندو»» ساخته فریدون گله، محصول سال ۱۳۵۴، بهمثابه تابلویی تاریک و گزنده، تصویری بیپرده از فساد و تباهی جامعهای در آستانه فروپاشی ارائه میدهد. گله با ظرافتی مثالزدنی، تار و پود روابط انسانی را در فضایی مسموم و تهی از امید به تصویر میکشد و زخمی عمیق بر وجدان مخاطب مینشاند. همچنین بازیهای درخشان بهروز وثوقی و داوود رشیدی به عمیقتر شدن شخصیتها و باورپذیری داستان کمک میکند. «کندو» بهعنوان یکی از مهمترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران، در زمان اکران با استقبال گسترده تماشاگران و منتقدان روبهرو شد.
ابی و آقاحسینی، پس از آزادی از زندان، بدون شغل و سرپناه در دنیایی بیرحم رها میشوند. ابی که به دنبال رهایی و رستگاری است، در چنگال تاریکی جامعه گرفتار میشود و آقاحسینی با اینکه نیتش زندگی سالم است به خاطر تباهی درونی، به نابودی اطرافیان دامن میزند. فیلم «کندو» ساخته فریدون گله، محصول سال ۱۳۵۴، بهمثابه تابلویی تاریک و گزنده، تصویری بیپرده از فساد و تباهی جامعهای در آستانه فروپاشی ارائه میدهد. گله با ظرافتی مثالزدنی، تار و پود روابط انسانی را در فضایی مسموم و تهی از امید به تصویر میکشد و زخمی عمیق بر وجدان مخاطب مینشاند.
