تاریخ هنر ایران، شاهد ظهور هنرمندان بزرگی است که هر یک نقش خاصی در پیشبرد و تحولات هنر این سزرمین و تمدن کهن آن داشتهاند. حاج مصور الملکی یکی از آنهاست. او زمانی پا به عرصه هنر نهاد که مکتب هنر نگارگری ایرانی راه سقوط را میپیمود و فرنگیسازی که در عهد صفویه آغاز شده و با قاجاریه گسترش یافته بود، عرصههای مختلف زندگی، بهویژه دربار و بخشی از زندگی روزمره مردم را دربرگرفته بود.
با نفوذ فرنگیسازی، ابعاد نگارگری ایرانی که سرشار از اصول و مبانی خاص و مشحون از رازها و رمزهایی بود که با ساماندهی رنگ نقش و تصویر، طبیعت و خیال تحقق مییافت، مورد تجدیدنظر قرار گرفت و کمابیش زبان و بیان فرنگی، رنگهای چرک، قلمگیری بدون ابهام، هنر غرب و حتی موضوعاتی متفاوت پا به صحنه گذاشت. مصور الملکی زمانی پا به عرصه نقاشی نهاد که به قول خودش، دوباره توجه به دنیای نگارگری و زیباشناسی آن رواج یافته بود؛ اما مصور الملکی، در پی ساماندادن سبک خاص و فردی خود بود.