آیات الهی نشانههایی هستند که موجب شناخت و معرفت حق تعالی و ذکر و یاد او میشود. معمولا آیات و نشانههای الهی را به دو دسته تقسیم میکنند: آیات آفاقی و آیات انفسی. آیات آفاقی همچون آفرینش خورشید و ماه و ستارگان با نظام دقیقی که بر آنها حاکم است و آفرینش انواع جانداران و گیاهان و کوهها و دریاها با عجایب و شگفتیهای بیشمارش و موجودات گوناگون اسرارآمیزش، که هر زمان اسرار تازهای از خلقت آنها کشف میشود و هر یک، آیه و نشانهای است بر حقانیت ذات پاک او.
و آیات انفسی، همچون آفرینش دستگاههای مختلف جسم انسان و نظامی که بر ساختمان حیرتانگیز مغز و حرکات منظم قلب و عروق و بافتها و استخوانها و انعقاد نطفه و پرورش جنین در رحم مادران و از آن بالاتر اسرار و شگفتیهای روح انسان حاکم است که هر گوشهای از آن کتابی است از معرفت پروردگار و خالق جهان. تمام کتابهای علوم طبیعی و انسانشناسی در تمام ابعادش (علم تشریح، فیزیولوژی، روانشناسی، روانکاوی) و علوم مربوط به شناخت گیاهان و حیوانات و مواد آلی طبیعت و هیئت و غیر آن، در حقیقت همه، کتب توحید و معرفةاللّه هستند؛ چرا که عموما پرده از روی اسرار شگفتانگیزی بر میدارند که بیانگر علم و حکمت و قدرت بیپایان آفریننده اصلی این جهان است. (گرد آوری از کتاب تفسیر نمونه، آیتاللهالعظمی مکارم شیرازی، دارالکتب الإسلامیه، چاپ بیست و ششم، ج 20، ص 350.)