در شرایطی که بشر شاهد اعتراضات مدنی نرم و مسالمتآمیز، اغتشاشات سخت و خشونتآمیز، قطعی ملالآور اینترنت، نرخ بیسابقه ارز و سکه و سایر بحرانهای تمدنی و فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی است، اکثر عناصر جدول مندلیف در هوا معلق و چهبسا سرگردانند و او را با پدیدهای موسوم به «آلودگی هوا» مواجه کردهاند که در زمره «بحرانهای زیستمحیطی» قرار دارد.
اگرچه بحران از هر طرف که نوشته شود بحران نیست اما از هر نوعی که باشد مورد علاقه بشر نیست. بحران زیستمحیطی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و همینطور که از اسم و سر و شکلش پیداست، چیز خوبی هم نیست. برای همین هم بشر دستگاه عریض و طویلی به اسم «سازمان مدیریت بحران» ایجاد کرده تا مسئولان آن در مواجهه با بحرانهایی نظیر آلودگی هوا علاوه بر غافلگیر شدن، اقدامات دیگری هم انجام دهند، هشدارهای مقتضی را صادر کنند و متعاقبا کمیته اضطرار آلودگی هوا تشکیل بدهند یا ندهند و در ادامه مدارس تعطیل بشوند یا نشوند.