به گزارش صراط نیوز به نقل از عصر ایرانیان، درست کمتر از دو ماه پس از تفاهم اسلامآباد، بار دیگر همان مسیر در حال تکرار شدن است؛ با این تفاوت که اینبار نه فقط مسئله یک متن سیاسی، بلکه موضوعی به اهمیت راهبردی همچون تنگه هرمز در میان است. تجربه اسلامآباد نشان داد مسئله اصلی در مذاکره با دشمن، کمبود متن و چارچوب توافق نیست؛ مسئله، طرفی است که توافق را ابزاری برای خرید زمان و بازسازی توان خود میخواهد.
از همان روزهای نخست انتشار اخبار مربوط به احتمال توافق جدید، آثار آن در میدان قابل مشاهده بود. قیمت نفت که پس از پاسخهای ایران به نزدیک ۱۰۰ دلار رسیده بود، با داغ شدن دوباره زمزمههای مذاکره و توافق تا محدوده ۷۶ دلار کاهش یافت. این کاهش قیمت، صرفاً یک عدد در بازار انرژی نیست؛ نشانهای است از اینکه فشار اقتصادی ایجادشده بر دشمن، پیش از آنکه به نتیجهای راهبردی منجر شود، با سیگنالهای سیاسی تخلیه شده است. همان طرفی که در داخل با فشار شرکا و افکار عمومی خود بابت افزایش قیمت انرژی و بنزین مواجه بود، اکنون فرصت نفسگیری دوباره پیدا کرده است.