همه چیز درباره سیاست‌های اقتصادی ژوزف استالین / بلندپروازی‌های صنعتی «دیکتاتور» چه بر سر معیشت ساکنان شوروی آورد؟

اگرچه برنامه‌های استالین برای جمعی سازی سریع اقتصاد شوروی در نهایت به موفقیت‌هایی دست یافت، اما صنعتی‌سازی و جمعی سازی اجباری آسیب زیادی به مردم و شیوه زندگی شان وارد کرد. در طول زمامداری استالین دولت به طور مداوم منابع را برای حمایت از صنایع سنگین تغییر داد و این کار با هزینه و به ضرر مصرف کنندگان انجام می‌شد. میلیون‌ها کشاورز که حاضر به پذیرش اشتراکی شدن محصولات یا دام‌های شان نبودند تیرباران یا تبعید شدند.
اگرچه برنامه‌های استالین برای جمعی سازی سریع اقتصاد شوروی در نهایت به موفقیت‌هایی دست یافت، اما صنعتی‌سازی و جمعی سازی اجباری آسیب زیادی به مردم و شیوه زندگی شان وارد کرد. در طول زمامداری استالین دولت به طور مداوم منابع را برای حمایت از صنایع سنگین تغییر داد و این کار با هزینه و به ضرر مصرف کنندگان انجام می‌شد. میلیون‌ها کشاورز که حاضر به پذیرش اشتراکی شدن محصولات یا دام‌های شان نبودند تیرباران یا تبعید شدند.

شوروی

اقتصاد ۲۴؛ نوژن اعتضادالسلطنه – “ولادیمیر لنین” بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی، در سیاستگذاری‌های خود سیاست‌هایی داشت که عموماً کسب‌وکار‌های بزرگ‌تر را مشمول ملی سازی کرد، اما فضایی را برای شرکت‌های خصوصی و مالکیت خصوصی مزارع ایجاد کرده بود. ژوزف استالین (۱۸ دسامبر ۱۸۷۸ – ۵ مارس ۱۹۵۳) این اجتماعی شدن تدریجی اقتصاد را به نفع توسعه سریع و اجباری رد کرد.

استالین اولین برنامه پنج ساله خود را “انقلاب از بالا” نامید و بر نیاز کشور به صنعتی شدن تاکید کرد تا بتواند رقابت کند و از کشور‌های سرمایه داری پیشی بگیرد. علیرغم آن که فلسفه مارکسیستی هیچ مبنایی برای برنامه‌های اقتصادی استالین فراهم نمی‌کرد، در ذهن او اثبات قدرت یک نظام کمونیستی به جهان مهم بود. برنامه‌های استالین منجر به صنعتی شدن اقتصاد شوروی در دهه ۱۹۳۰ شد، اما هزینه‌های زیادی برای مردم آن کشور به همراه داشت.

منبع  : اقتصاد 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *