با نگاهی به سایتهای مختلف در خصوص سرطانزا بودن امواج الکترونیکی به مطالب مختلفی دست مییابیم. برخی آن را بیاثر عنوان کردهاند و برخی دیگر به شدت تأثیرگذار و تعدادی هم نیاز به مطالعات و بررسیهای دیگر را لازم دانستهاند. مثلا در یکی از سایتها چنین آمده است: «تلفنهای همراه شکلی از میدان الکترومغناطیسی (RF)را منتشر میکنند و ما در مدت طولانی به این باور رسیدهایم که این تابش بهخاطر سطح کم آن، بیضرر و غیر یونیزه است؛ اما این اشعه تلفن همراه توانایی نفوذ به بدن ما و ایجاد آسیب را دارد.باید بدانید که این شاید بزرگترین پرچم قرمز سازمان بهداشت جهانی (WHO) است و در سال 2011، WHO در نهایت در مورد موضوع و طبقهبندی اشعه تلفن همراه بهعنوان احتمالی برای سرطانزایی موضعگیری کرده است.
درست است کهWHO فقط تشعشعات تلفن همراه را بهعنوان یک عامل سرطانزا طبقهبندی کرد، نه اینکه قطعا عامل سرطان است؛ اما تعداد روزافزون کارشناسان بر این باورند که این طبقهبندی به اندازه کافی از مردم محافظت نمیکند. سپس هزاران مطالعات بررسیشده توسط همکاران وجود دارد که ادعا میکنند تلفنهای همراه باعث ایجاد سرطان میشوند… .» به هر حال نظرات گوناگون ما را بر آن داشت تا پاسخگوی شما به این ابهامها با نظر دکتر پوریا عادلی، متخصص رادیوانکولوژی، عضو انجمن سرطان آمریکا و دبیر انجمن سرطان اصفهان باشیم. برای آگاهی از آن ما را دنبال کنید.
