سوسن سیرجانی | یکی از چهرههای متفاوت و به یادماندنی سینمای پیش از انقلاب ایرن زازیانس بود. زنی ارمنیتبار که با چشمان سبز و بازی دیدنیاش با وجود سالها ممنوعالکاری در خاطر همه زنده ماند. ایرن علاوه بر زیبایی، کار را از تئاتر شروع کرده بود و بر بازیگری مسلط بود و شاید همین ویژگی باعث شد کارگردانهای مهمی مثل مسعود کیمیایی، ساموئل خاچیکیان، امیر نادری و علی حاتمی از او برای بازی در آثارشان دعوت کنند.
ایرن زازیانس دخترکی 16 ساله از یک خانواده قربانی نسلکشی ارامنه بود که از بابلسر به تهران آمد. او خیلی زود ازدواج کرد و همراه با همسر نویسندهاش پایشان به تئاترهای لالهزار باز شد. لالهزاری که در دهه 20 و 30، جایگاه عبدالحسین نوشین، لرتا، عطاالله زاهد و دیگر چهرههای مهم هنر نمایش ایران بود. تا اواسط دهه 30، ایرن به صورت مستمر در نمایشهای تئاتر سعدی، گروه تئاتر فرهنگ و دیگر گروههای فعالیت کرد. اما سال 1336 سال ورودش به سینما بود. در سینمایی که زنان یا رنجکشیده بودند و یا خانهخراب کن، زنی زیبا آمده بود که میخواست نقشهای متفاوتی بازی کند. او در میانه این دو طیف قرار داشت و گاهی برای نقشهایی که انتخاب میشد، مناسب نبود. اما کارنامه 20 ساله بازیگری او در سینما با 26 فیلم سینمایی و 4 سریال مشهور، پر از آثار قابل توجه است.