سالهاست که هرازگاهی تصاویری دلخراش از وضعیت نابسامان مهاجران در مرز مکزیک و ایالات متحده در رسانههای جهان انعکاس مییابد؛ تصاویری از آوارگی خانوادهها و کودکان بیپناه که دل هر بینندهای را به درد میآورد. بااینوجود، به نظر میرسد که در ماههای اخیر این بحران ابعاد تازهای به خود گرفته است. همهگیری کرونا و وخامت هرچهبیشتر اوضاع اقتصادی در مکزیک و کشورهای موسوم به مثلث شمالی آمریکای مرکزی در کنار روی کار آمدن دولت جدید در ایالاتمتحده و تغییر سیاستهای سختگیرانۀ دولت پیشین، موج جدیدی از مهاجرت را به راه انداخته است.
حال، پرسش اینجاست که چه آیندهای برای این مهاجران که به امید زندگی بهتر رنج چنین سفر پرمخاطرهای را به جان میخرند، میتوان متصور شد و اینکه آیا دولت جدید ایالات متحده برنامۀ مدونی برای سروسامان دادن به اوضاع آشفته در مرز خود با مکزیک در دست دارد؟ رسانهها این تصور را به ذهن متبادر میکنند که بحرانی بیسابقه در مرز مکزیک و ایالات متحده آمریکا در جریان است؛ دستهدسته کودکان تنهایی که به آنجا میرسند و خانوادههای بیشماری که به سمت مرز سرازیر شدهاند. روشن است که این یک بحران است؛ اما بهعنوان استاد حقوقی که درزمینۀ مهاجرت کودکان مطالعه و پژوهش میکند، میتوانم به شما بگویم که این اصلاً چیز جدیدی نیست. سالهاست که کودکان و خانوادهها، بهویژه از مکزیک و کشورهای موسوم به مثلث شمالی آمریکای مرکزی یعنی السالوادور، گواتمالا و هندوراس، به ایالات متحده میگریزند.