توپ توی زمین همدیگر انداختن و انگشت اتهام به سمت یکدیگر دراز کردن، برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت و تبرئه خود! حرف و حدیثهای ضد و نقیض و کنایه آمیز که شاید نشان از اختلافات داخلی ستاد ملی کرونا به ریاست حسن روحانی، رئیس جمهور و وزارت بهداشت و درمان و زیر مجموعهاش به عنوان مدافعان و متولیان سلامت جامعه دارد.
حالا، یک سال از شیوع کرونا در کشور گذشته و به نظر میرسد آتش این اختلاف نظرها شعلهورتر شده؛ همانطور که کرونا در این روزها سرکشتر و چموشتر شده و افسار بریده و به هیچ کس رحم نمیکند و روزانه بیش از 20 هزار نفر را مبتلا و بیشتر از 100 نفر را هم راهی گورستانها میکند و مسئولان و متولیان امر در این شرایط بحرانی نیز هنوز قادر به تصمیم گیری صحیح و مدیریت بحران نیستند و هنوز هم در جلسههای ستاد ملی و استانی مقابله با کرونا اساس برنامهریزیها و تصمیمگیریهای خود را بر اما و اگرها قرار میدهند و کوچکترین نقد و انتقادی را هم برنمی تابند و لابد در این میان همه تقصیرها نیز بر گردن مردم است و آنها مسببان وضعیت کنونی هستند و با رفتار خود، چنین شرایطی را به وجود آوردهاند! البته نه اینکه در بحران کرونا و وضعیت کنونی که درحال حاضر در جامعه آن را مشاهده میکنیم مردم مقصر نیستند و در پدید آمدن آن، سهمی ندارند، اما مسلماً عادی سازی و سهل انگاری و اظهارنظرهای غیرکارشناسی همچون اینکه در کشور دیگر موج کرونا نخواهیم داشت و در بهار به قطب تولید واکسن تبدیل خواهیم شد و علاوه براین اجازه انجام سفرهای داخلی و خارجی و اعمال محدودیتهای کم جان و تصنعی که کمتر کسی به آنها پای بند بود و همچنین تعلل و تأخیر در خرید واکسن به هر توجیه و استدلالی، آن هم در شرایطی که اکنون بسیاری از کشورها واکیسناسیون عمومی خود را شروع کردهاند و به واسطه آن میزان مرگ و میر را کاهش دادهاند و امید دارند که به زودی زود، ویروس کرونا را در کشورهای خود مهار میکنند، باعث شده تا عامه مردم تصور دیگری از شرایط کرونایی داشته و هنوز وضعیت را آنطور که باید و شاید درک نکرده باشند.