واقعیتِ لجستیکی نشان میدهد که هیچ خط لولهای نمیتواند به طور کامل جایگزین ظرفیت عظیم ترانزیتی تنگه هرمز شود.
یادداشت مهمان – ملیکا آشوری: تنگه هرمز همواره به عنوان «گلوگاه امنیت انرژی» شناخته شده است، اما در روزهای جاری، مفهوم این امنیت در حال بازتعریف است. سیاستگذاریهای انرژی در جهان امروز با دو جریان متضاد روبروست: نخست، تلاش برای کاهش وابستگی به مسیرهای سنتی نفت در مناطق پر تنش؛ و دوم، استفاده از ظرفیتهای استراتژیک این تنگه در قالب دیپلماسی انرژی.
در حالی که جهان به سمت انرژیهای تجدیدپذیر حرکت میکند، گذار انرژی به قدری طولانی است که نفت همچنان ستون فقرات اقتصاد جهانی باقی میماند. از این رو، کنشسته نمیشود. سیاستگذاری صحیح در این حوزه نیازمند درک این واقعیت است که ثباتِ هرمز، پیششرطِ گذار موفق به انرژیهای پاک در سطح جهان است. بدون امنیت در این شریان حیاتی، رویای انرژی سبز تحت تأثیر نوسانات سیاه نفت باقی خواهد ماند.
استاد دانشگاه، دکتری اقتصاد سنجی، مدیر هسته سیاستگذاری انرژی اندیشکده فناوری نرم دانشگاه امام صادق(ع)
مهتاب چابوک