آذر دانشجو بود، دانشجویی که رسالتش را خوب شناخته بود، دانشجویی که باید وقایع را بهدرستی ببیند، حوادث را رصد کند و در بهترین زمان، با بهترین عملکرد اقدام کند. آذر هویت ملیاش را میشناخت، در مقابل یک فکر غلط و یک سیاست وابسته ایستاد.
به گزارش اصفهان زیبا؛ علی شریعتی میگوید: «اگر اجباری که به زندهماندن دارم نبود، خود را در برابر دانشگاه آتش میزدم؛ همانجایی که بیستودو سال پیش آذرمان در آتش بیداد سوخت، او را در پیش پای نیکسون قربانی کردند.»