خانم ۴۰ ساله برای کاهش وزن مراجعه کردهاند. لا به لای تنظیم برنامه غذاییشان سوالهایم را میپرسم.
-شیر هم مصرف دارید؟
-خیلی کم
-(فکر میکنم عدم تحمل لاکتوز دارند) چرا کم؟ دلپیچه میگیرید؟
-(انگار که حضور دختر ده سالهاش معذبش کرده. هوای اتاقم سنگین میشود) نه. بودجه خانواده اجازه نمیدهد.
البته این گفتوگوی «بودجهی خانواده اجازه نمیدهد» محورِ حرف من نیست! وقتی بودجهی خانواده برای خرید شیر اجازه ندهد، برای انواع گوشت، میوه، مغزیجات، روغنهای سالمتر مثل زیتون و مکملهای غذایی مناسب هم اجازه نخواهد داد. با این اوصاف، غرض من از نگارش این یادداشت، نه پرداختن به دلایلِ روشنِ همهی این واقعیات است و نه ارائهی راهکار برای جبرانِ کمبودهای غذایی ناشی از آن. چرا که راهکار قطعی وجود ندارد و جبران قابل قبولی هم اتفاق نخواهد افتاد. در این یادداشت میخواهم بخشی از افکارم بعد از ملاقات با این مراجع محترم را به نگارش درآورم.
