وبینار «سوگواری در تنهایی؛ تحلیل پیامدهای ارتباطی، جامعهشناسی و روانشناختی کرونا» با حضور نعمتالله فاضلی، مردمشناس و مهدی محسنیان راد، استاد دانشگاه امامصادق (ع) و نظریهپرداز ارتباطشناسی و روحالله شهابی، استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد. در حاشیه این نشست، محسنیان راد با اشاره به اینکه افرادی که در دوران کرونا عزیز خود را از دست میدهند، به دلیل عدم برگزاری مراسم سوگواری دچار مشکل میشوند، بیان کرد: قرارگرفتن فرد سوگوار در این وضعیت، او را دچار نوع پیچیدهای از ارتباط رنج آور با خود میکند.
این نظریهپرداز ارتباطات در ادامه با بیان اینکه سوگواری احساس غم بسیار عمیق و طبیعی است، افزود: این احساس از زمان فقدان عزیز تا بازگشت شرایط زندگی برای فرد به وجود میآید و چهل روز سوگواری حاصل تجربه طولانی زیسته انسان است.
به گفته او، اگر طولانیبودن دوره سوگواری در تنهایی گذرانده شود، رنج آن بسیار بیشتر خواهد بود؛ البته جایگاه فرد متوفی نیز در این میان مهم است. به همین دلیل افراد بسته به فرهنگی که در آن زندگی میکنند، در زمان سوگواری کنشهای مختلفی از خود نشان میدهند که این واکنشها از شمال تا جنوب کشور با یکدیگر متفاوت است.