سیستم مجموعهای از اجزای مرتبط است که در کلیت خویش برای ایفای وظیفهای مشخص در کنش متقابل و هماهنگ با محیط است. در تفکر سیستمی، سازمانها مانند سیستمهایی هستند که در دل یک مجموعه محیطی بزرگتر قرار گرفتهاند. هر سیستم شامل ورودی، خروجی، پردازش و بازخورد است؛ بنابراین داشتن تفکر سیستمی برای یک مدیر بسیار حائز اهمیت است. تفکر سیستمی به مدیران کمک میکند تا ساختار، الگوها و وقایع را در پیوند با یکدیگر موردبررسی قرار دهند و تنها به مشاهده اکتفا نکنند. تفکر سیستمی مبتنی بر نوعی کلینگری است که با تحلیل، قابلدرک نیست. سیستمها به دو ساختار ساده و پیچیده تبدیل میشوند.
بیستویکمین وبینار عصرانه داغ سلامت با همکاری مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد سلامت و کمیته پژوهشهای دانــشــجــویـــان دانــشــکده مدیــریــت و اطلاعرسانی پزشکی و حمایت معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و با موضوع علم سیستمها و نظام سلامت و با سخنرانی ابوالفتح لامعی، پژوهشگر و محقق و اسماعیل خدمتی، دکترای تخصصی علم سیستمهای پیچیده دانشگاه اگزتر انگلستان برگزار شد. در این وبینار لامعی بیان کرد: اگر خواهان تغییر نظام سلامت از منظر علم سیستمها باشیم، باید مدیران همه وقت خود را صرف تعامل بیشتر و تقویت روابط و مدیریت آن کنند؛ چراکه در این صورت است که سیستم میتواند دستاوردهای بسیار خوبی را به همراه داشته باشد.
این پژوهشگر در ادامه سخنانش افزود: تقویت روابط و تعامل درون سیستمهای پیچیده باعث ظهور نسلهای خودجوش و همچنین رهبران غیررسمی میشود؛ مدیرانی که در یک سیستم پیچیده میتوانند نقش مؤثر و پررنگتری حتی از مدیران رسمی داشته باشند و به اداره اموری بپردازند که دستاوردهای سیستم را افزایش دهد و آنها را بهطور تصاعدی بالا ببرد؛ متأسفانه اما در بیشتر سیستمها عملکرد طوری است که تعاملات و روابط را محدود میکند؛ این در حالی است که سیستمها با چنین رویکردی خود را متضرر میکنند.