چرا برخی افراد خطر کرونا را جدی نمی‌‌گیرند و راه‌‌حل چیست؟

معمولاً مردم خطر را یا دست بالا می‌‌گیرند  یا دست کم و همه‌‌گیری کرونا هم این واقعیت را بیش از هر زمان دیگری پررنگ کرده است. شخصی را در نظر بگیرید درحالی‌‌که یک ماسک N95 بر صورت دارد با سگش در یک پارک خالی قدم می‌‌زند. این فرد را با کسی مقایسه کنید که بدون ماسک وارد یک کافۀ شلوغ و پرازدحام می‌‌شود، آن‌هم در منطقه‌‌ای که امکان انتقال ویروس کرونا در آنجا بالا است.

معمولاً مردم خطر را یا دست بالا می‌‌گیرند  یا دست کم و همه‌‌گیری کرونا هم این واقعیت را بیش از هر زمان دیگری پررنگ کرده است. شخصی را در نظر بگیرید درحالی‌‌که یک ماسک N95 بر صورت دارد با سگش در یک پارک خالی قدم می‌‌زند. این فرد را با کسی مقایسه کنید که بدون ماسک وارد یک کافۀ شلوغ و پرازدحام می‌‌شود، آن‌هم در منطقه‌‌ای که امکان انتقال ویروس کرونا در آنجا بالا است.

ریسک تابعی از عوامل طبیعی و منطقی است که می‌‌توانند هم کمی و هم کیفی باشند. به کمک کامپیوتر می‌‌توان این عوامل را باهم ترکیب و به یک مقیاس واحد تبدیل کرد که احتمال رخداد یک واقعه و همچنین فواید و هزینه‌‌های آن را تعیین می‌‌کند.
اما مردم معمولاً مستعد این هستند که ریسک را از منظری احساسی ارزیابی کنند. به همین دلیل است که بسیاری از افراد فکر می‌‌کنند مسافرت هوایی از رانندگی خطرناک‌‌تر است حال‌‌آنکه شواهد نشان داده است که واقعیت اتفاقاً برعکس این تصور است.
مردم اغلب ریسک را با عدم تسلط اشتباه می‌‌گیرند. یکی از دلایل این‌که بسیاری از افراد به خودروهای خودران یا بی‌‌راننده یعنی خودروهایی که الگوریتم‌‌های هوش مصنوعی کنترل فرمان و ترمز آن‌‌ها را در دست دارند، مطمئن نیستند هم همین مسئله است.
افراد هنگامی ریسک انجام یک کار را قبول می‌‌کنند که ارزیابی مثبت و روشنی از مزایای بالقوه و هزینه‌‌های مرتبط با آن کار داشته باشند. این فرآیند سبک‌‌سنگین کردن به ما نشان می‌‌دهد که چرا مردم پول خود را در بازی‌‌های کازینویی و لاتاری‌‌ها قمار می‌‌کنند باوجوداینکه بازده موردانتظارشان منفی است.
به‌‌عنوان یک متخصص علم داده که به‌‌طور خاص در حوزۀ تصمیم‌‌گیری مبتنی بر داده در شرایط مبهم و تردیدآمیز به مطالعه و پژوهش می‌‌پردازد، از زمان آغاز همه‌‌گیری کرونا واکنش افراد به خطرات مرتبط با این ویروس را زیر نظر گرفته‌‌ام. به‌‌عنوان‌‌مثال، تصمیم‌‌گیری در خصوص واکسینه شدن یا نشدن به مجموعۀ پرشماری از عوامل فردی و اجتماعی وابسته است که لازم است برای این انتخاب مورد ارزیابی قرار بگیرند. درحالی‌‌که برای برخی افراد این تصمیم ساده و بدیهی است اما برای دیگران در هاله‌‌ای از ابهام قرار دارد.
مهم‌‌ترین قسمت چنین تصمیم‌‌گیری‌‌هایی این است که شما به‌‌عنوان یک فردِ بخصوص چگونه خطرات را ارزیابی می‌‌کنید و پس‌ازآن نیز چطور بر مبنای ارزیابی‌‌هایتان تصمیم می‌‌گیرید. زوایای دید مختلفی که به روش‌‌های مختلف ارزیابی خطرات منتهی می‌‌شوند، کدام‌‌ها هستند؟ پل زدن بین این دیدگاه‌‌ها برای رسیدن به یک مصالحۀ اجتماعی معقول و مناسب ضروری است.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *