علت اختلال بیش‌‌فعالی چیست و آیا می‌‌توان آن را درمان کرد؟

اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی (ADHD) یکی از مشکلات شایع درزمینۀ سلامت روان است اما اغلب اوقات، افراد درک درستی از آن ندارند. نشانه‌‌های این اختلال شامل عدم توجه، بیش‌‌فعالی و تکانش‌‌گری می‌‌شوند، رفتارهایی که ممکن است هرکسی گهگاه آن‌‌ها را تجربه کند؛ اما چنین رفتارهایی از کسانی که اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی دارند، به‌‌کرات سر می‌‌زند و زندگی روزمرۀ آن‌‌ها را در مدرسه، خانه و هر جای دیگر با اختلال مواجه می‌‌کند.

اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی (ADHD) یکی از مشکلات شایع درزمینۀ سلامت روان است اما اغلب اوقات، افراد درک درستی از آن ندارند. نشانه‌‌های این اختلال شامل عدم توجه، بیش‌‌فعالی و تکانش‌‌گری می‌‌شوند، رفتارهایی که ممکن است هرکسی گهگاه آن‌‌ها را تجربه کند؛ اما چنین رفتارهایی از کسانی که اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی دارند، به‌‌کرات سر می‌‌زند و زندگی روزمرۀ آن‌‌ها را در مدرسه، خانه و هر جای دیگر با اختلال مواجه می‌‌کند.

بیش از 6 میلیون کودک در ایالات‌‌متحده درگیر اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی هستند. نشانه‌‌های این اختلال تا سن 12 سالگی در افراد مبتلا بروز می‌‌کند و معمولاً در دوران نوجوانی و تا اوایل بزرگ‌سالی نیز ادامه می‌‌یابد. بااین‌‌حال، این عارضه می‌‌تواند افراد را در تمام طول زندگی‌‌شان درگیر کند.
به‌‌طور متوسط، در هر کلاس درس در ایالات‌‌متحده دو دانش‌‌آموز اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی دارند. نکتۀ مهمی که باید به آن توجه داشت این است که اختلال نقص توجه و بیش‌‌فعالی یکی از راه‌‌هایی است که می‌‌توان به کمک آن رفتار یک فرد را توصیف کرد و نه چیز دیگر. به‌‌عبارت‌‌دیگر، داشتن این اختلال هیچ ربطی به این ندارد که چقدر باهوش هستید، آیا می‌‌توانید با دیگران دوست شوید یا در ورزش، موسیقی یا هنر سرآمد باشید و به‌‌طورکلی هر توانایی و نقطۀ قوت دیگری که داشته باشید.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *