درحالیکه مشکلات زیستمحیطی روزبهروز پررنگتر و ملموستر از قبل در شهرها پدیدار میشود، کمتر کسی حواسش به آثار دلخراش این آسیبها بر دیگر بخشهای حیات و چرخه زندگی است. تا همین چند سال پیش که زایندهرود هنوز رگههایی از حیات را در پیکر خود احساس میکرد و هوای پاک و آسمان آبی، به رؤیا تبدیل نشده بود، دستههای پرندگان مهاجر آسمان را نقاشی میکردند و با حضور خود در پهنههای زیستمحیطی، آمدن فصل تازه را خبر میدادند.
چه بسیار خاطراتی که از تماشای فرود مرغان ماهیخوار (کاکاییها) بر رودخانه زایندهرود در ذهن اصفهانیها نقش بسته و چه روزهایی که پرستوهای مهاجر قصه کوچ را در آسمان اصفهان به سرانجام میرساندند؛ اما امروز این تصاویر گویا به نقشی دور در رؤیا تبدیل شده است.