سالهاست «محسن رنانی» را از دور میشناسم و چند باری خواسته یا ناخواسته پای صحبتهای او نشستهام.
سالهاست «محسن رنانی» را از دور میشناسم و چند باری خواسته یا ناخواسته پای صحبتهای او نشستهام. از آن آدمهایی است که گاهی حرف حساب میزند و گاهی حرفهایی از جنس روشنفکری که به تعبیر آکادمیک فکت تاریخی ندارد. محسن رنانیها اما هرقدر گاهی منتقد پیرامون خود باشند، بهگونهای عجیب خود شخصیتی شبیه به آنچه به دیگران نسبت میدهند، دارند. آنان بیش از دیگران «درخودفرورفته»، «ساکن»، «بهخودمشغول» و «قبیلهباز» هستند و «افق نگاه کوتاه» دارند و صحنه بازی آنان «تنگ» است. هنگامیکه روبهروی آنها تکان میخوری، به درودیوار برمیخوری و صدای آنان درمیآید!