132 هزار و ۳۸۰ مرگ کرونایی از اواخر سال 98 تاکنون، آنقدر عدد بزرگ و تکاندهندهای است که مرگومیرهای دیگر را چندان به چشم نیاورد و در لابهلای خبرهای ریز و درشت و تلخی که روزانه از کووید19 منتشر میشود، مدفون کند؛ بهویژه اگر این اعداد و ارقام مربوط به مرگهای افیونی و آدمهایی باشد که همیشه از بطن جامعه طرد شدهاند و انگار نه انگار که بودن و نبودنشان فرقی داشته باشد!
مصرفکنندگان مواد مخدر؛ همانهایی که گزارشهای جدید اعلامشده از سوی پزشکی قانونی از افزایش چشمگیر تعداد مرگومیرشان در دو سال گذشته و همزمان با شیوع کرونا حکایت دارد: «در شش ماه نخست امسال در مقایسه با شش ماه اول سال ۹۹، مرگومیر معتادان ۵/۶درصد افزایش یافته و افزایش بیش از شش مرگ به ازای هر ۱۰۰ مرگ را نشان میدهد. همچنین فروردین تا شهریور امسال ۲۴۹۰ نفر در کشورمان جان خود را بر اثر سوءمصرف مواد از دست دادهاند که ۲۱۲۳ نفر از این قربانیان مرد و ۳۶۷ نفر زن بودهاند.» همه این عددها و رقمها را که کنار هم بگذاریم و بکاویم به یک مخرج مشترک میرسیم: «مرگ روزانه 13 نفر در 186 روز ابتدایی امسال بر اثر سوءمصرف مواد مخدر؛ یعنی هر دو ساعت یکبار، وقوع یک مرگ افیونی و روایتی از یک بحران!»