چند سالی است که خیابان چهارباغ عباسی به پیادهراه بدل و عبورومرور خودروها در آن ممنوع شده است؛ پیادهراهی زیبا و چشمنواز که عدم حضور خودروها و موتورسواران در آن، این گذر را به پاتوقی برای قشرهای مختلف جامعه، با پایگاههای اجتماعی و اقتصادی مختلف تبدیل کرده است. پاساژها و مغازهها، بهویژه اغذیهفروشها، رونق یافتهاند و حضور انبوه آدمها در این مکان تاریخی به کسبوکارشان برکت داده است. کافی است سری به این پیادهراه بزنید و برای چنددقیقهای هم که شده در آن به تماشای زندگی روزمره آدمها بپردازید؛ آدمهایی که دستهبهدسته یا حتی تنها، خسته از دلمشغولیهای روزمره به سمت این پیادهراه روانه میشوند و سری هم به کافهها و فستفودیهای آن میزنند؛ مغازهها و فروشگاههایی که شاید بیشترین مشتری را به خود اختصاص میدهند و در تمام ساعات روز سرشان شلوغ است.
به همین منظور و جهت ساماندهی چهارباغ عباسی، میز فرهنگ شهرداری اصفهان با مشورت و تعامل جمعی از نخبگان و فعالان شهری و ذینفعان چهارباغ و همچنین جامعهشناسان و… به بررسی و آسیبشناسی مشکلات این پیادهراه در سه حوزه اجتماعی، فرهنگی و کالبدی پرداخته و در حال مطالعه و بررسی عمیق این معضلها است؛ چراکه پیادهراهشدن چهارباغ و جلوگیری از ورود گاهوبیگاه خودروها به این گذر، باعث شده است برخی از کسبه از این موضوع گلایه داشته باشند. این کسبه میگویند که محدودیتهای زمانی و اجازهندادن به ماشینها برای ورود به این پیادهراه مشکلاتی را برای آنها بهوجود آورده است: «ساعت بار، مشخص است و کسبه تنها یک بار در روز اجازه تخلیه بار دارند؛ بنابراین اگر به هر دلیلی موفق به تخلیه بار نشوند، باید تا روز بعد صبر کنند یا دردسرهای مختلفی را پشت سر بگذارند تا بتوانند بارشان را خالی کنند. در این صورت برخی بارها خراب میشوند.» این جملهها را صاحب یکی از فستفودیهای چهارباغ میگوید. کاسب دیگری که در ابتدای چهارباغ مغازه دارد نیز دراینباره میگوید: «فقط از هشت تا ده صبح خودروها اجازه ورود و تخلیه بار دارند. همین محدودیت ساعت باعث مشکلاتی میشود؛ البته بعید میدانم بتوان کاری هم کرد؛ چون بههرحال، چهارباغ پیادهراه است و نباید هیچ خودرویی در طول روز در آن تردد داشته باشد و همین به زیبایی چهارباغ اضافه میکند.»