
در سال 1961 نویسنده بزرگ «جوزف هلر»، در رمان مهم خود «تبصره 22» موضوع پارانویا را در یک جمله عجیب خلاصه میکند: «اینکه شما پارانوئید نیستید، به این معنی نیست که پارانوئیدها شما را دنبال نمیکنند». پارانویید مانیفست عدم اطمینان است. وقتی شک به همسایه، همکار و هر فردی در زندگی یا حتی برداشت ما از حقیقت در ذهن ریشه میدواند، واقعیت لحظه به لحظه مبهمتر و گاهی حتی خطرناک میشود. این بدبینی پنهان میتواند ترسناک و خفقانآور باشد. اما اگر یک هنرمند باهوش و خبره از این فضا به درستی استفاده کند، جذابترین و هیجانانگیزترین آثار خلق میشود. جای تعجب نیست، که فقط تعداد کمی از فیلمسازان توانستهاند، در بستر این سوژه روانشناختی فیلمهای باارزش بسازند.
