اقتصادنیوز:در تهرانِ امروز، مستأجرها دیگر فقط خانه عوض نمیکنند؛ هر جابهجایی یعنی حذف بخشی از کیفیت زندگی، از پارکینگ و آسانسور تا متراژ، محله و حتی استقلال.
به گزارش اقتصادنیوز، بازار اجاره تهران دیگر فقط بازار خانه پیدا کردن نیست؛ اجبار به حذف برخی انتظارات و خواسته هاست. مستأجری که سال گذشته با چندصد میلیون تومان پول پیش امیدوار بود قراردادش را تمدید کند یا در همان محدوده قبلی بماند، امسال با همان پول وارد بازاری میشود که از او میپرسد: آسانسور را حذف میکنی یا پارکینگ را؟ متراژ را کم میکنی یا محله را پایینتر میآیی؟ خانه قدیمیتر میخواهی یا زندگی اشتراکی؟
در ظاهر، برای اجارهبها سقفهای مصوب و درصدهای کنترلکننده تعیین شده، اما در عمل رهنهای قدیمی ارزش خود را از دست دادهاند و مستأجران ناچار شدهاند کیفیت سکونت را مرحلهبهمرحله خرج ماندن در پایتخت کنند.
اقتصادنیوز:خانههایی که در جنگ دوازدهروزه بودند و سپس آنهایی که «جنگ سوم» مینامند ویران شدند، هنوز در برزخ میان وعدههای جبرانی، بروکراسی بازسازی و آواری بیپایان ماندهاند. جایی که زندگی پیش از آن شود، معلق مانده است.
گزارشهای میدانی بازار اجاره نشان میدهد با محدود شدن بودجه، اولین گزینههایی که از سبد انتخاب مستأجر حذف میشود، امکاناتی است که تا چند سال قبل «حداقل انتظار محسوب میشد: پارکینگ، آسانسور، انباری، طبقه مناسب و سن پایین بنا.»
اقتصادنیوز:شکاف مردم با آمار تورم از جایی شروع میشود که عددهای رسمی از «میانگین قیمتها» میگویند، اما مردم هر روز با قیمت نان، گوشت، اجاره، دارو و حقوقی روبهرو هستند که از خرج زندگی عقب مانده است.