بعد از اکران «علفزار» در سینماها، حمید غفاریان منتقد سینما در یادداشتی به اولین فیلم کاظم دانشی پرداخت.
سوره سینما – حمید غفاریان: «علفزار» اولین فیلم کاظم دانشی تحت تاثیر سینمای اجتماعی ایران ساخته شده است، فیلمی که شروعی تکان دهنده دارد که می توانست همان حادثه تیر هوایی، به جای عنصر فشار؛ تبدیل به داستان اصلی شود و مسیر مطالبه گری خانواده بچه حادثه دیده با دستگاه قضا و مامورین حاضر در صحنه به یک جدال سینمایی تبدیل شود اما تغییر مسیر فیلم به دو پرونده دیگر مانع جدی بسط داستانی آن می شود و ایده خوب آغاز فیلم در همان جا باقی می ماند.
داستانهای فیلم از ستونهای حوادثی میآید که سوژه آنها قابل تعریف کردن است اما وقتی قرار بر این میشود که این سوژهها تبدیل به فیلم سینمایی شوند به خودی خود باید درام را خلق کنند، شخصیتها شکل بگیرند و شیمی ارتباط بین آنها و داستانها به درستی تصویر شود، از سوی دیگر شرایط تصویرسازی عمق فاجعه نیز فراهم شود. اما این اتفاقی است که در سینمای ایران محدود میشود و کار را؛ هم برای فیلمساز سختتر میکند و هم این خطر را به وجود میآورد که اثر ساخته شده مانند یک نمایش رادیویی میشود، چراکه در طول فیلم از اتفاقی صحبت میشود که حتی لوکیشن محل وقوع حادثه برای مخاطب به نمایش گذاشته نشده است، در حالی که امکانش بود تا با بازیهای دوربین به آن فضا نزدیک و سکونت فیلم در یک محدوده هم شکسته میشد تا اینکه تمام داستان در فضای دادسرا سپری شود!