بندگیِ موشک

مشکل فیلم «خدای جنگ» فقط بد بودنش نیست؛ توهین‌آمیز بودن آن است.کارگردانی، مرعوب تکنیک‌زدگی است و به‌جای اینکه روایت داستانی را بهتر برای مخاطب به تصویر بکشد، با حرکات ناگهانی دوربین ، تدوین بد و جلوه های ویژه مصنوعی مخاطب را به بیرون از فیلم پرتاب می‌کند.

مشکل فیلم «خدای جنگ» فقط بد بودنش نیست؛ توهین‌آمیز بودن آن است.کارگردانی، مرعوب تکنیک‌زدگی است و به‌جای اینکه روایت داستانی را بهتر برای مخاطب به تصویر بکشد، با حرکات ناگهانی دوربین ، تدوین بد و جلوه های ویژه مصنوعی مخاطب را به بیرون از فیلم پرتاب می‌کند.

بندگیِ موشک

به گزارش اصفهان زیبا؛ مشکل فیلم «خدای جنگ» فقط بد بودنش نیست؛ توهین‌آمیز بودن آن است.کارگردانی، مرعوب تکنیک‌زدگی است و به‌جای اینکه روایت داستانی را بهتر برای مخاطب به تصویر بکشد، با حرکات ناگهانی دوربین ، تدوین بد و جلوه های ویژه مصنوعی مخاطب را به بیرون از فیلم پرتاب می‌کند. نورپردازی و تصویربرداری با اینکه از نظر تکنیکی قابل قبول است، مربوط به این فیلم و زمان داستان نیست. موسیقی به‌شدت اگزجره است و به‌حدی مخاطب را آزار داده که ترجیح می‌دهد فیلم را صامت تماشا کند و درنهایت، بازی بسیار بد سهیلی در فیلم، تلاش کارگردان را در جهت آزار مخاطب برای تماشای فیلم تکمیل می‌کند.‌ امّا ای کاش نقد فیلم در همین جا تمام می‌شد.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *