زی مووی به فیلمهایی اطلاق میشود که به قدری ضعیف و سطحی هستند و مشکلات بدیهی دارند که خیلی زود فراموش میشوند. اما بعد از مدتی ممکن است برخی خورههای فیلم این آشغالها را از …
زی مووی به فیلمهایی اطلاق میشود که به قدری ضعیف و سطحی هستند و مشکلات بدیهی دارند که خیلی زود فراموش میشوند. اما بعد از مدتی ممکن است برخی خورههای فیلم این آشغالها را از زبالهدان تاریخ بیرون بکشند و آن را تبدیل به کالت کنند. بنابراین حول محور چنین فیلمهایی فرهنگ خاصی شکل میگیرد که فقط مختص طرفداران آن فیلم است و قرار است مایه بحث و تفریح هواداران آن فیلم شود. بنابراین ساختن چنین فیلمی هم میتواند به ماندگاری نام یک کارگردان در سینما کمک کند هر چند این ماندگاری با بدنامی همراه باشد. رابرت رودریگز سردمدار ساخت چنین فیلمهایی در عصر جدید است. کارگردانی که کارنامهاش پر است زی موویهایی که به مرور زمان تبدیل به کالت شدهاند.
لایههای دروغ هم دقیقاً یک زی مووی خالص است. فیلمی که از تمام اجزای آن فقرو خام دستی میبارد. رامین سهراب با ساخت این محصول مشترک با کشور فنلاند یاد و خاطره همه آشغال سازان تاریخ سینما از جمله اد وود را زنده میکند. صحبت از داستان در چنین فیلمی شوخی است. همانطور که گشتن به دنبال انگیزه شخصیتها و منطق روایی در چنین فیلمی کار عبث و بیهودهای است. صحنههای اکشن فیلم بسیار ابلهانه است و بازی بازیگران از شدت بد بودن حال به هم زن. کارگردان احساس کرده میتواند با تکیه بر یک سری تجربههای پراکنده فیلمی متفاوت بسازد که عملاً ناکام مانده است. فیلم در سالنهای سینما هو شد و همین نشان میدهد سطح فیلم چقدر پایین است. فیلم به قدری بد است که نمیشود بدیهایش را شمرد یا مطلب استانداردی دربارهاش نوشت. لایههای دروغ به قدری سطحی است که از یک جایی به بعد رسماً توهین آمیز میشود.