نام آقا امام حسن مجتبی(ع) را که میشنویم، اولین چیزی که به ذهن میرسد غربت و گمنامی ایشان است. غربت همینقدر غریب است و ناآشنا.
به گزارش اصفهان زیبا؛ نام آقا امام حسن مجتبی(ع) را که میشنویم، اولین چیزی که به ذهن میرسد غربت و گمنامی ایشان است. غربت همینقدر غریب است و ناآشنا. چه میشود که حقیقت فرو میافتد؟ کذابان و مشاطههایشان دروغ را بر مسند مینشانند و عدالت را میشکنند. نسبت غربت، حقیقت و امام حسن مجتبی(ع) به هم چگونه است؟ نسبت جهل مردم، دینداری و احیای دین چند است؟ نه! بهتر است بگویم نسبت امام و احیای دین چگونه تعریف میشود؟
