اینکه انسان به مرحلهای برسد که از عشق آتشین مجازیاش مو سپید کند، اما دل رها کند، او را همچون بتی زمین بزند و در مسیر جستجو گام بردارد، اینکه آنقدر محبوب باشد که هنرمندترین رفقا، دورش را بگیرند، اما او از میانشان برخیزد و قصد دیار مادری کند، این کمالیافتگی جز از یک وجود پر اصالت و بالیده از معنویت بر نمیآید.
به گزارش اصفهان زیبا؛ اینکه انسان به مرحلهای برسد که از عشق آتشین مجازیاش مو سپید کند، اما دل رها کند، او را همچون بتی زمین بزند و در مسیر جستجو گام بردارد، اینکه آنقدر محبوب باشد که هنرمندترین رفقا، دورش را بگیرند، اما او از میانشان برخیزد و قصد دیار مادری کند، اینکه دیگر نوازش سهتار نکند و مونس شبهای تارش را کنار نهد یا آنقدر قدرت و اراده داشته باشد که جسماش را ریاضت دهد و از تسکین مخدرات عبور کند و در نهایت از ظاهر تعبد و ادای صوفیگری بگذرد و معنای واقعی تعبد را بیابد، آنگاه غرق در معشوق حقیقی میشود و در خواب میبیند که همهچیز را از او گرفتهاند و فقط «قرآن» به دستش دادهاند، این کمالیافتگی جز از یک وجود پر اصالت و بالیده از معنویت بر نمیآید.