
تراز منفی صنعت خودروسازی و ارزبری آن بار دیگر نوک پیکان انتقادها را به سوی مونتاژکاران نشانه گرفته است. خودروسازانی که به وقت نیاز، پرچمدار تولید و به وقت انتقاد، وصله ناجور میشوند. این در حالی است که مونتاژکاران گرفتار چکش سیاست و سندان اقتصاد شدهاند. البته این قضیه در خصوص تمام اقتصاد ایران صادق است.
خودروسازی ایران بیش از چهار دهه است که به ابزاری در دستان سیاست بدل شده است. در این میان، وضع خودروسازان بخش خصوصی یا همان مونتاژکاران از غولهای جاده مخصوص بدتر است. آنها به مرغ عزا و عروسی این صنعت بدل شدهاند. در زمانی که بازار احتیاج به عرضههای بیشتر و سیاست نیاز به روشن ماندن چراغ صنعت دارد، مونتاژکاران عزیزدردانه میشوند. وقتی تا حدی کارشان راه میافتد و آرامشی نسبی بر اوضاع حاکم میشود، مورد هجوم واقع میشوند.
