
در بسیاری از تحلیلهای اقتصادی، توجه اصلی به تولید، سرمایهگذاری و صادرات معطوف میشود؛ اما واقعیت آن است که بخش مهمی از مزیت رقابتی کشورها نه در محل تولید، بلکه در توان آنها برای جابهجایی سریع، مطمئن و کمهزینه کالا شکل میگیرد. در اقتصاد امروز، کشوری موفقتر است که بتواند مواد اولیه، ماشینآلات و محصولات نهایی را با زمان کمتر و هزینه قابل پیشبینیتر به مقصد برساند.
برای بسیاری از شرکتهای ایرانی، تجارت خارجی سالهاست با چالشهایی روبهروست که صرفاً به قیمت کالا محدود نمیشود. واردات مواد اولیه، قطعات صنعتی، ماشینآلات تخصصی و حتی نمونههای کوچک آزمایشگاهی، در بسیاری از موارد با زمان و هزینهای همراه است که خود به یکی از موانع فعالیت اقتصادی تبدیل میشود.
