عزیزالله حاجیمشهدی، منتقد فیلم و مدرس سینما، معتقد است در حالی که بخش عمده مخاطبان عام سینما به فیلمهای داستانی و روایتهای سرگرمکننده گرایش دارند، سینمای مستند در کنار آثار داستانی نقشی جدی در ثبت و حفظ رخدادهای جنگ بر عهده دارد.
عزیزالله حاجی مشهدی، منتقد فیلم و مدرس سینما، درباره آنکه هنر و به طور خاص سینما (داستانی و مستند) تا چه حد قادر است واقعیت جنگ را نمایش دهد و مرز میان بازنمایی و بازآفرینی جنگ در آثار هنری یا به طور خاص آثار سینمایی کجاست، به سوره سینما گفت: به باور من، هنر به طور عام و سینما به طور خاص، رسانه و ابزاری مناسب برای بازتاب رخدادهای اجتماعی است و سینما میتواند بخش عمدهای از واقعیتهای جنگ را چهبسا رساتر از هر تاریخنگار و مورخ بیطرف، به مخاطبان حال و آیندهی خود نشان دهد. البته شاید نتوان ادعا کرد که سینما به تنهایی میتواند همهی واقعیت پنهان و آشکار جنگ را به تصویر بکشد، اما میتوان باور داشت که سینما میتواند بخشی از واقعیت جنگ را به مخاطب خود نشان دهد. نباید فراموش کرد که بیشترین بهره از آنچه به ثبت میرسد، نصیب آیندگان خواهد شد.
او ادامه داد: یعنی هر فیلمی چه مستند و چه داستانی که بازتابدهنده وقایع دوران جنگ باشد، به خصوص برای نسل آینده میتواند به لحاظ تاریخی ارزشمند باشد. امروزه در گنجینهی سینمای جهان ، آثار بیشماری میتوان یافت که تصاویری روشن از رخدادهای تلخ جنگهای جهانی اول و دوم را میتواند برای نسل امروز در جای جای جهان به تماشا بگذارد. بدون تردید، در غیاب سینما، این وظیفهی سنگین به تنهایی از عهده مورخان و تاریخنگاران بر نمیآمد. به ویژه که میدانیم، همواره «بازآفرینی» در هنر، از «بازنمایی» بسیار دشوارتر و خلاقانهتر به شمار میآید.