سینماپرس: «سرزمین فرشتهها» عنوان یکی از آثار تولید شده در ژانر «سینمای استراتژیک» است؛ اثری که جای خالی تولیدات مشابه و نظایر متعدد آن در سینمای کشور محسوس بود و حالا پس از سه سال از آغاز نسلکشی تازه مردم فلسطین توسط رژیم صهیونیستی، سرانجام تولید و بر روی پرده نقرهای آمده است.
فاطمه سادات ناظمی/ «سرزمین فرشتهها» عنوان یکی از آثار تولید شده در ژانر «سینمای استراتژیک» است؛ اثری که جای خالی تولیدات مشابه و نظایر متعدد آن در سینمای کشور محسوس بود و حالا پس از سه سال از آغاز نسلکشی تازه مردم فلسطین توسط رژیم صهیونیستی، سرانجام تولید و بر روی پرده نقرهای آمده است. اثری که با تمرکز بر مظلومیت زنان و کودکان بیگناه فلسطینی، روایتی انسانی و نسبتا خوشساختی از فرایند بیخانمانی و آوارگی زنان و کودکان مظلوم و بیپناه فلسطینی را به تصویر میکشد. اثری که هرچند کمی دچار محافظه کاری است ولی با محوریت یک معلم در میان بمباران دشمن صهیونی به پیش میرود و در این میان اگر چه بازیهای قابل قبول کودکان حاضر در اثر، نقطه قوت آن محسوب میشود؛ اما با این حال، بازیگر زن نقش اصلی در انتقال کامل بار احساسی کامل موفق نیست و از این جهت است که بخشهایی از درام فیلم از تاثیرگذاری لازم برخوردار نمیشوند و این همه در حالی است که یکی از ضعفهای جدی «سرزمین فرشتهها» را میبایست موسیقی ناهماهنگ و در برخی مقاطع، حتی اشتباه آن قلمداد نمود؛ عنصری کلیدی که نه تنها در تقویت ضرباهنگ احساسی موفق عمل نمیکند، بلکه در پایانبندی باعث آشفتگی و سردرگمی مخاطب در «سرزمین فرشتهها» میشود.