دهه هفتاد را باید دهه تغییرات در سینمای ایران دانست. با اتمام جنگ و شروع دوران تازهای بنام سازندگی فضای جامعه ایران عوض شد. مردم بعد از هشت سال جنگ تصمیم داشتند زندگی کنند و …
دهه هفتاد را باید دهه تغییرات در سینمای ایران دانست. با اتمام جنگ و شروع دوران تازهای بنام سازندگی فضای جامعه ایران عوض شد. مردم بعد از هشت سال جنگ تصمیم داشتند زندگی کنند و این میل و اشتیاق به زندگی در طبقه متوسط بیشتر از سایر طبقات به چشم میخورد.
در این میان سینما به عنوان یکی از سرگرمیهای مهم طبقه متوسط تلاش میکرد خودش را نو کند و از سنتهای دهه شصتی خود جدا شود. این نوسازی باید خودش را در همه ابعاد نشان میداد. ویترین از همه چیز مهمتر بود و اینجا بود که ویترین سینمای ایران هم نو شد. به جای بازیگران قدیمی چهرههای جدیدی پا به عرصه سینما گذاشتند که با سلیقه مردم در دوران پس از جنگ همخوانی داشتند. ابوالفضل پورعرب ستاره شد، نیکی کریمی به صحنه آمد، خسرو شکیبایی تبدیل به سوپراستاری دوستداشتنی و متفاوت در سینمای ایران شد. همه چیز بیانگر تغییر در جامعه بود.