۱۳۹۸/۱۱/۲۰
مرتضی فرشباف با «تومان» نشان می دهد که می تواند با ظرافتی خیره کننده، فیلم بسازد، اگر فیلمنامه ای خوب به دستش برسد، یا در فلسفه داستان و ادبیات داستانی مطالعه ای نو و یک خانه تکانی ذهنی داشته باشد. او در روایت سینمایی، استیلی گویا و تا حدودی خیره کننده دارد.
امید بی نیاز* : اگر از فیلمی با نماهای درخشان، نشانه های بصری گیرا، سمبلیسم خاص و فردی بپرسیم، جوابش فیلم تومان خواهد بود! در همان حال اگر درباره فیلمی عذاب آور، کسل کننده، با داستانی سست، بی حال و بی کشش سوال کنیم؛ باز هم جوابش فیلم تومان خواهد بود!
