شاهکار نیل مارشال ۲۰ ساله شد
زمانی که فیلم Dog Soldiers در سال ۲۰۰۲ با هجوم خونین خود به سینمای بریتانیا وارد شد، فیلمی بود لبریز از ادای دین به کلاسیکهای ژانر، خشونتی افسارگسیخته و کمدی سیاهی که بهدرستی چاشنیاش شده بود. همین اثر توانست نام تازهای را به سینمای وحشت معرفی کند: «نیل مارشال»، فیلمسازی ۳۲ ساله که نخستین تجربهی کارگردانیاش، او را بهسرعت به عنوان امیدی نو برای احیای سینمای ترسناک بریتانیا مطرح کرد. مردی که از پشت دوربین سوپر-۸ خود و در تاریکی سینمایی که ایندیانا جونز را در حال نبرد با نازیها میدید، دل به جهان تصویر بسته بود، حالا با سابقهای در تدوین و نگاهی مشتاق، توجه همگان را جلب کرده و راه را برای ماجراجویی بعدیاش در تاریکی هموار ساخت. آنچه مارشال در گام دوم خود، یعنی فیلم The Descent، رقم زد، نهفقط مخاطبان، بلکه خود او را نیز غافلگیر کرد. این فیلم که هم جایزهی بهترین کارگردانی در جوایز مستقل بریتانیا را از آن خود کرد و هم جایزهی سَترن برای بهترین فیلم ترسناک را، به موفقیتی چشمگیر در گیشه رسید و مهمتر از آن، تحسینی سراسری در جهانِ منتقدان و تماشاگران جدی سینما بهدست آورد.
«راجر ایبرت»، منتقد سرشناس، در تابستان ۲۰۰۶ درباره فیلم The Descent نوشت: «بالاخره فیلمی ترسناک که تنها به خون و خشونت بسنده نمیکند، بلکه دندان دارد. اثری بیرحم و دلهرهآور که اعصابتان را میلرزاند بیآنکه مغزتان را تعطیل کند. برای تنوع، اینبار از سینما با حسی سرزنده و هیجانزده بیرون میآیید، نه با تهوع یا فرسودگی.»