فیلمی که پایبند به قوانین ژانر کمیکبوکی نبود
قهرمان فراانسانی فیلم The Crow، اثری اقتباسی از کمیکبوکی که پس از اکران سی سال پیش خود بدل به فیلمی کالت شد، نه از جاودانگیاش لذت میبرد و نه از شکستناپذیریاش. در نخستین نمای حضورش روی پرده، اریک درِیوِن با بازی براندون لی، در حال بیرون خزیدن از گور خویش دیده میشود؛ چهرهای آکنده از عذاب حیوانی، دستانی که گل و خاک اطراف قبر را میخراشند و لباسی بارانخورده که بر تنش چسبیده است. او حتی به سختی قادر به ایستادن نیست؛ تنها بر پشت میلولد و از درد فریاد میکشد.
بدیهی است که این صحنه، بههیچوجه ورود متعارف یک ابرقهرمان نیست. اما فیلم The Crow اساساً پایبند قواعد مرسوم ژانر نبود. این فیلم که تیرهوتار، پرزرقوبرق و آشکارا خشونتآمیز است، بیش از هرچیز به یک افسانهٔ گوتیک میماند: داستان یک نوازندهٔ راک جوان و نامزدش که در آستانهٔ ازدواج به قتل میرسند. درِیوِن، گیتاریست سابق موسیقی هِویمتال، یک سال بعد با نیرویی رازآلود و به دست کلاغی اسطورهای از مرگ بازمیگردد، اما او نه یک جنگجوی شریف در برابر جنایت که شکاری زخمخورده است در پی تعقیب قاتلان. او با خشمی مرگبار غرش میکند: «همهشان مردهاند؛ فقط هنوز نمیدانند.»