٢٩ فروردين ١٣٩٥
![]()
خیلی از ماها میدانیم بازیهای رایانهای كه امروز در اتوبوس و مترو دست كودك و نوجوان و حتی بزرگسالان ما قرار دارد چقدر میتواند در ایجاد رفتارهای ناپسند و خشونت آمیز موثر باشد و جامعه ما در آینده نه چندان دور هزینههای هنگفتی بابت آن بپردازد، اما اولویتی برای آن قایل نیستیم.
ایجاد ترس، احساس درونی ناامنی، بیاعتمادی به فضای موجود و آسیب هایی نظیر اضطرابهای پایدار، لكنت زبان و اختلالات خواب در كودكی، بیماریهای قلبی ـ تنفسی و همچنین حس بدبینی و رفتارهای محافظه كارانه در محیط اجتماعی از دیگر تهدیدهایی است كه گیمرها و علاقمندان پر و پا قرص بازی های رایانه ای را تهدید می كند.
بنابراین به همین دلیل است كه با وجود تجارت ده ها میلیارد دلاری این صنعت در جهان، مقام های ارشد كشورهای توسعه یافته و اغلب تولید كننده این بازی ها اقدام به ایجاد محدودیت در استفاده و تقسیم آنها برای سنین مختلف می كنند.
