۱۴۰۵/۰۴/۰۹
سالگرد درگذشت فریماه فرجامی فقط یادآوری رفتن یک بازیگر نیست؛ بازگشت به خاطره زنی است که در سینمای ایران، اندوه را نجیبانه زندگی کرد و رنج را با وقاری کمنظیر به تصویر کشید.
او از آن بازیگرانی نبود که تنها با شهرت به یاد آورده شوند؛ از آن چهرههایی بود که حضورشان بر پرده، چیزی از حقیقت انسان را آشکار میکرد. در بازی او، همیشه زخمی پنهان، سکوتی گویا و لرزشی از درد جاری بود؛ گویی شخصیتها از درون او عبور میکردند و بر چهره و نگاهش خانه میساختند.
زنی که نقش را به جان میبرد