یک تحلیلگر مسائل توسعهای کشاورزی نوشت، بر اساس تحقیقات تخمین زده میشود حدود ۳۲۰۰ کشتی (حدود ۴ درصد از تناژ کشتیهای جهان) در داخل خلیج فارس بدون استفاده هستند.
یادداشت مهمان، حسین شیرزاد- تحلیلگر و دکترای توسعه کشاورزی: بحرانهای ژئوپلیتیکی به طور سنتی از دریچه بازارهای نفت و تجارت غلات نگریسته میشوند. با این حال، تابآوری سیستمهای غذایی جهانی به همان اندازه به ثبات زنجیرههای تأمین نهادههای کشاورزی بستگی دارد. در حالی که توجه جهانی پس از جنگ روسیه و اوکراین به تنوعبخشی به زنجیرههای تأمین غلات معطوف شده است، یک آسیبپذیری حیاتی همچنان نادیده گرفته میشود: تمرکز صادرات کودهای نیتروژنی که از تنگه هرمز عبور میکنند. کودهای نیتروژنی، عمدتاً آمونیاک و ترکیبات نیتروژن تولید شده از گاز طبیعی، به طور منحصربهفردی در معرض خطرات دوگانه نوسانات بازار انرژی و اختلالات حمل و نقل دریایی قرار دارند.
شواهد اخیر نشان میدهد که افزایش ناگهز، شریانی که حدود ۲۰ درصد از حمل و نقل نفت جهان از آن عبور میکند، بازارهای بیمه و نهادهها بلافاصله واکنش نشان دادند. کشتیهای فلهبر و کانتینری سرعت خود را کاهش دادند یا مسیر خود را تغییر دادند، پوشش ریسک جنگ تشدید شد و بازرگانان در کنار افزایش ریسک نیتروژن پیش از کاشت بهاره، از افزایش اصطکاک در خرید غلات خبر دادند. هرمز بیشتر به عنوان یک گلوگاه انرژی شناخته میشود که حدود ۲۰ درصد از جریان نفت جهانی را مدیریت میکند، اما مکانیسم انتقال کشاورزی آن سریع است. انرژی بالاتر، سوخت و بار بانکر را افزایش میدهد، در حالی که اختلال در لجستیک خلیج فارس و پریمیومهای ریسک جنگ، قیمت غلات CFR/CIF را حتی زمانی که شاخصهای آتی پایدار هستند، افزایش میدهد. با اجتناب کشتیها از خلیج فارس یا انتظار در سواحل، تأثیر این موضوع بر زنجیره تأمین قابل اندازهگیری است.