«مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
سینماسینما، مهسان فراست
در تاریخ سینما، زنان همواره حضوری پررنگ در قاب داشتهاند، اما کمتر فرصت یافتهاند که روایت را در اختیار بگیرند. در بسیاری از آثار، زن موضوع نگاه است، نه صاحب نگاه؛ شخصیتی که دربطرات شخصی نیلوفر در برخورد با واقعیت بیرونی، معنایی تازه پیدا میکنند و مخاطب درمییابد که حتی خصوصیترین لحظههای زندگی نیز از تاریخ و سیاست جدا نیستند.
«مرا ببوس» تجربهای متفاوت در سینمای امروز ایران است؛ فیلمی که میکوشد زن را نه به عنوان سوژهای برای روایت، بلکه به عنوان صاحب روایت معرفی کند. ارزش فیلم بیش از هر چیز در آن است که به صدای شخصیتش اعتماد میکند؛ صدایی که از دل خاطره، تنهایی و جنگ برمیخیزد و تصویری انسانی از زنی ارائه میدهد که میخواهد زندگیاش را با زبان خودش تعریف کند. «مرا ببوس» در بازگرداندن حق روایت به شخصیت زن، گامی مهم و قابل تأمل برمیدارد.