اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت

سینماسینما، عزیزالله حاجی‌مشهدی؛

بی گُمان در میان بازیگران چند دهه ی اخیر سینمای ایران، “اکبر عبدی” جایگاهی ویژه و تا حدی استثنایی دارد. استثنایی از این جهت که مسیر حرفه یی او تنها بر پایه ی حضور دق و ظرافت، و میان خنده و احساس، تعادلی قابل توجه ایجاد کند.

او گاه با یک حرکت ساده، یک مکث کوتاه یا تغییری کوچک در حالت چهره، اطلاعاتی را منتقل می‌کند که شاید در چندین جمله ی توضیحی قابل بیان نباشد. این همان جایی است که هنر بازیگری از اجرای نقش فراتر می‌رود و به آفرینش انسان می‌رسد.

به همین دلیل، بررسی کارنامه ی اکبر عبدی تنها بررسی زندگی حرفه‌ یی یک بازیگر نیست؛ بلکه فرصتی است برای اندیشیدن درباره ی خودِ هنر بازیگری در سینمای ایران؛ هنری که در بهترین لحظه‌هایش، بازیگر را از خود دور می‌کند تا شخصیتی تازه و باورپذیر زاده شود.