۳ مرداد ۱۴۰۵ – ۲۳:۰۳
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دیپلماسی میان تهران و واشنگتن بعد از تفاهمنامه اسلام آباد و در ماههای اخیر وارد مرحلهای بس پیچیده و کمنظیر شده است؛ فضایی تعلیقگونه که در آن مفاهیمی چون «تفاهم»، «کاهش تنش» و «مدیریت بحران» روی کاغذ ترسیم شده اما زمین و آسمان را از آتش خالی نکرده است.
به روایت اعتماد، چرا تفاهمنامه ایران و آمریکا برای آتش بس ۶۰ روزه نه ملغی می شود و نه جلوی آتش را میگیرد؟ گره کار در کجاست؟
در بخش دیگری از این گزارش آمده است:یکی از گرههای اصلی در این محور، عدم توافق بر سر تعاریف و شاخصهای راستیآزمایی بود. طرف آمریکایی تلاش داشت حوزه تعهدات ایران را شفاف، فوری و تحت نظارتهای دقیق معین کند، اما در مقابل، تعهدات خود در حوزه لغو یا تعلیق تحریمها و تسهیل مبادلات مالی را به فرآیندهای پیچیده اداری، معافیتهای کوتاهمدت و دستورالعملهای مبهم بانکی گره میزد. تجربه تاریخی و تحلیل هزینه-فایده اقتصادی ایجاب میکرد که تهران پیش از انجام هرگونه اقدام ملموس یا برگشتناپذیر، از ملموس بودن گشایشهای اقتصادی و کارکرد عملی کانالهای بانکی اطمینان حاصل کند. امتناع واشنگتن از ارائه ضمانتهای معتبر اجرایی و پافشاری بر حفظ زیرساخت تحریمها به عنوان ابزار فشار، عملاً امکان شکلگیری یک اعتماد حداقل کارکردی را سلب کرد.