سندرم آشیانه خالی مربوط به احساس غم و فراغی است که بعضی والدین وقتی آخرین فرزندشان نیز منزل را ترک می کند، دچار آن می شوند. والدین مبتلا به سندرم آشیانه خالی، در زندگی خود احساس خلاء عمیق و شکست خوردگی دارند.
وقتی بخش عمده ای از زندگی شما به عنوان یک والد تعریف شده است (حداقل به صورت نسبی) سخت است که به زندگی بدون حضور فرزندان تان در منزل عادت کنید. والدینی که این چنین تجربه گذار سختی را تجربه می کنند، اصطلاحاً دچار “سندرم آشیانه خالی” شده اند. سندرم آشیانه خالی مربوط به احساس غم و فراغی است که بعضی والدین وقتی آخرین فرزندشان نیز منزل را ترک می کند، دچار آن می شوند. هر چند این یک تشخیص بالینی رسمی نمی باشد، مشکل کماکان بسیار واقعی است.
والدین مبتلا به سندروم آشیانه خالی، خلاء عمیقی در زندگی خود احساس کرده و معمولاً احساس شکست خوردگی دارند. آنها همچنین در تقلا هستند تا به فرزندان بالغ خود اجازه استقلال بدهند زیرا رها کردن آنها برایشان دشوار است. بعضی زوجین ممکن است با کشمکش شدیدی وقتی یکی از دو طرف به سندرم آشیانه خالی مبتلا شود، مواجه گردند. این می تواند ترکیبی از احساس تنهایی و اضطراب باشد. خوشبختانه کارهایی وجود دارد که می توانید برای درمان و مبارزه با سندرم آشیانه خالی انجام دهید. اگر در تقلا برای کنار آمدن با این واقعه که فرزندانتان در حال ترک منزل هستند، به سر می برید، این پنج استراتژی می تواند به شما در این راه کمک کند.