شاید بتوان گفت که انگیزهی اولیهی همهی ما برای رفتن به سینما، تجربهی هیجان و ماجراجوییهای جدید است. میل به کشف داستانهای جدید، قرار دادن خودمان در جایگاه شخصیتهای دیگر و تجربهی اتفاقات هیجانانگیزی که شاید هرگز در زندگی واقعی دست یافتنی نباشند، ما را به سمت سالنهای جادویی سینما میکشاند. ما به دنبال فرار و رهایی از دنیای روزمره و لذتی چند ساعته هستیم. اما فیلمهای جنایی روانشناختی چیزی فراتر از اینها را ارائه میدهند و این همان حس رهایی و گریز است که دستیابی به آن ما را به تماشای فیلمهای جنایی سوق میدهد. اما در دل این ژانر، زیرگونهای خاص وجود دارد که فراتر از هیجانات سطحی، ما را به سفری به درونِ ذهنهای آشفته و توهمزده هدایت میکند، فیلم روانشناختی.