در طول سال ها، فیلم های یاکوزا یک سیر تکاملی را طی کرده اند و از یک فرمول ارزش های مهم با حسی خوب به یک تصویر خشن و طبیعت گرایانه از دنیای زیرزمینی تبهکاران در ژاپن رسیده اند و در نهایت از مرزهای ژانر فراتر رفته و تبدیل به فیلم های بلاک باستر تجاری شده اند که شاید برخی آن نفوذ به حریمی جدید برای جای گرفتن در ژانر سینمای ابرقهرمانی مدرن بدانند.
به گزارش مووی مگ به نقل از روزیاتو، هسته ثابتی که در طول تکامل این ژانر ثابت باقی مانده، خشونت بیش از حد خاص، ایریزومی های زیبا (خالکوبی ژاپنی) پنهان شده در زیر کت و شلوارهای براق، پیچیدگی شدید سلسله مراتب داخلی یاکوزا، و قانون سختگیرانه شرافت است.
تاریخچه ژانر یاکوزا با “اکشن بدون مرز نیکاتسو” (به معنای فیلم آمریکایی که با خشونت فرانسوی آمیخته شده و توسط ژاپنی ها برای سینمای خودشان تناسب سازی شده و منجر به یک حس سینمایی خاص شده است) و فیلم های پهلوانی نینکیو ایگا اثر استودیو Toei آغاز می شود. با این حال، در دهه ۱۹۷۰، خستگی داستانی منجر به پایان دوران قهرمانان شد و آنگاه بود که نوبت به فیلم های ضد قهرمانی و جنایت های واقعی و البته فیلم های یاکوزایی تقریباً مستند یاکوزا رسید.