محبوبیت پایدار سینمای جنگ و ژانر جنگی، ریشه در یک کنجکاوی عمیق و متناقض دارد: این فیلمها به مخاطب اجازه میدهند تا در تجربهای غوطهور شوند که در زندگی روزمره هرگز با آن روبهرو نخواهند شد. با وجود تمام هول و هراسهای جنگ و مهارتی که بسیاری از فیلمسازان در به تصویر کشیدنش دارند، باز هم بارها و بارها و دهه به دهه، تماشاگران به سالنها بازمیگردند تا ببینند اینبار نبردها چگونه و با چه شیوههای خلاقانهای بر پردهی سینما نقش بستهاند. گرچه برخی از این آثار در کلیت خود نیز درخشاناند، اما اغلب بیش از هر چیز با صحنهها و سکانسهای خاصی در یادها میمانند؛ لحظاتی که مرزهای توانایی سینما را درنوردیده و همهی انتظارات تماشاگر را دگرگون ساختهاند.