دنیای فانتزی پر از دوستیها و روابط خیالی است؛ دنیایی که در آن شخصیتها واقعی نیستند. بنابراین اگر از منظر داستانی به آنها نگاه کنیم، افراد زیادی میتوانند وارد این روابط غیرواقعی شوند؛ زوجهایی را تشکیل دهند که در واقعیت محال است دوست داشته باشند کنار هم قرار بگیرند. با این حال، مشکل اصلی آنجایی است که داستانهای فانتزی سعی دارند این روابط سمی را رمانتیک و عاشقانه نشان دهند. وقتی یک داستان رابطه مسمومی را در قالب یک عشق سالم و واقعی بیان میکند و مشکلات عمیق و بنیادی را رمانتیک نشان میدهد، مخاطب ممکن است همه چیز را جدی بگیرد و از آنها تقلید کند.