شهادت رئیس جمهوری اسلامی ایران، آیت الله رئیسی، خبری ناگوار و جانکاه برای ملت ایران بود. مردم ایران ایشان را فردی صادق، پاکدست، جهادگر، اهل مبارزه با فساد و خادم الرضا علیه السلام می‌دانستند که همه عمر خود را وقف خدمت مردم به خصوص محرومان و مستضعفان کرده است و در این راه از هسرمایه اجتماعی همانطوری که در یک دهه از دست رفت، حداقل نیازمند یک دهه زمان بود تا به درجاتی از بهبود نائل آید. قطعا بهبود شرایط اقتصادی می‌تواند در این مسیر بسیار موثر باشد، کما اینکه روند آمارهای اقتصادی در دوره 3 ساله آیت الله رئیسی نیز نشان از‌ بهبود شرایط اقتصادی داشت و اگر این روند به طور مستمر ادامه می‌یافت، قطعا امید و نشاط را به جامعه بازمی‌گرداند، اما شهادت ایشان فرصت ادامه مسیر را نداد. در عوض شهادت ایشان در مسیر خدمت صادقانه، قلوب مردم ایران را متوجه فداکاری‌ها و  تلاش‌های مجاهدانه رئیس جمهور ایران کرد و از خودگذشتگی‌ها، فعالیت‌های مستمر و خستگی‌ناپذیر ایشان را نمایان ساخت و آن گاه که جان ایشان در مسیر خدمت به مردم تقدیم شد، صداقت ایشان عیان گردید. مسیری که شاید نیازمند چندین سال فعالیت مستمر بود، با شهادت ایشان رقم خورد و موجی از همبستگی، اعتماد و اعتبار را در میان مردم ایجاد کرد. این اعتماد و اعتبار همان سرمایه‌اجتماعی است که امروز توقعات را از رئیس جمهور بعدی بالا برده است و ان شا الله مردم با یک انتخاب عالمانه و آگاهانه، فردی را انتخاب خواند کرد که مسیر رئیس جمهور شهید را ادامه ‌دهد
* عبدالمحمد کاشیان؛ دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه سمنان