۳۱ شهریور ۱۳۵۹ یکی از سرنوشتسازترین روزهای تاریخ معاصر ایران است؛ روزی که رژیم بعث عراق به رهبری صدام حسین با حمایت قدرتهای جهانی، تجاوزی همهجانبه علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد.
اختلافات تاریخی بر سر مرزها، بهویژه حاکمیت بر شطالعرب (اروندرود)، و جاهطلبیهای صدام حسین برای رهبری جهان عرب از مهمترین زمینههای این جنگ بود. صدام با لغو یکجانبه قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر، تصور میکرد انقلاب نوپای ایران درگیر مشکلات داخلی است و میتواند با حمله نظامی سریع، مناطق نفتخیز جنوب ایران را اشغال و حکومت اسلامی را تضعیف کند.
۳۱ شهریور ۱۳۵۹، دهها فروند هواپیمای عراقی آسمان ایران را شکافتند و فرودگاهها و شهرهایی همچون تهران، تبریز، همدان و اهواز را بمباران کردند. همزمان، یگانهای زمینی عراق از چندین محور وارد خاک ایران شدند. این حمله گسترده، آغاز جنگی شد که هشت سال به طول انجامید و به عنوان «دفاع مقدس» ملت غیور و سرافراز ایران در صفحات تاریخ معاصر ثبت شد.